Water in Palestina: stof voor conflict en ontwikkeling
Errata cd-rom 'Het blauwe goud'
Auteur: Stefan Deconinck
UNESCO heeft in 2001 een interactieve CD-ROM uitgegeven over water: "Het blauwe goud". In het onderdeel 'Water, de politieke uitdaging', staat de volgende tekst te lezen:
-
Israël/Palestina/Jordanië
"Land dat door de Israëlische staat in conflicten met buurlanden is heroverd, heeft Israël de controle over bepaalde waterrechten gegeven. Tijdens de Zesdaagse Oorlog in 1967 wist Israël de hele Jordaanvallei, tot aan haar bron in de Dode Zee, onder controle te krijgen, evenals de waterhoudende grondlaag in Judea en Samaria. Israël heeft de Palestijnen verboden nieuwe putten te slaan en controleert nu al het beschikbare water van de Westoever. De militaire operatie Vrede in Galilea, geleid door de Israëlische Nationale Defensie, de Tsahal, stelde Israël in 1982 in staat om de drie waterwegen te beheersen die direct in het Meer van Tiberias uitkomen. Israël heeft ook toegang tot de Nahr al-Litani, de voornaamste rivier van Libanon. Er bestaan samenwerkingsprojecten tussen Israël en zijn buren om eerlijke toegang en rechtvaardige waterbeheersing te bevorderen. Sommige hiervan staan onder auspiciën van het Internationale Hydrologische Programma van de UNESCO."
Dit is maar een klein onderdeel van de aangeboden teksten. In dit kleine stuk staan een heleboel onwaarheden/onnauwkeurigheden:
- "Land dat door de Israëlische staat in conflicten met buurlanden is heroverd, heeft Israël de controle over bepaalde waterrechten gegeven."
Dit is ten eerste al een slecht vertaalde zin (uit het Frans). Maar inhoudelijk is het ook mis: de verovering heeft Israël geen waterrechten gegeven, wel de controle over de watervoorraden. Dat heeft niets met 'rechten' te maken. - "Tijdens de Zesdaagse Oorlog in 1967 wist Israël de hele Jordaanvallei, tot aan haar bron in de Dode Zee, onder controle te krijgen, evenals de waterhoudende grondlaag in Judea en Samaria".
De Dode Zee is niet de bron, maar het eindpunt van de Jordaan. De bronnen van de Jordaan liggen noordelijker, deels in Israël, deels in Libanon en deels op de bezette Golanhoogte (zie verder).
Het klopt dat in Israël in 1967 door de verovering de controle over de waterhoudende grondlaag heeft gekregen, maar de benaming "Judea" en "Samaria" is eigenaardig. Het gaat om de bezette Palestijnse gebieden waarvoor wij normaal de de benaming "Westelijke Jordaanoever" gebruiken, of het Engelse "Westbank". Enkel in Israël gebruiken ze om ideologische redenen de benaming "Judea" en "Samaria", om aan te duiden dat het om grondgebied van de joodse staat gaat, terwijl het door de hele internationale gemeenschap wordt beschouwd als bezet gebied. - "De militaire operatie Vrede in Galilea, geleid door het Israëlische leger, de Israëlische Nationale Defensie, de Tsahal, stelde Israël in 1982 in staat om de drie waterwegen te beheersen die direct in het Meer van Tiberias uitkomen."
Dit is ook niet waar. Het is de Jordaan die in het Meer van Tiberias of het Meer van Galilea stroomt. De Jordaan heeft 3 belangrijke bronrivieren: de Hasbani, de Banyas en de Dan. De Dan ligt in Israël - dus sinds 1948 onder Israëlisch controle. De Banyas komt van de Syrische Golanhoogte - dus onder Israëlische controle sinds 1967 en niet sinds 1982. De Hasbani komt uit het zuiden van Libanon en kwam in 1982 dus inderdaad onder Israëlische controle. Hasbani, Dan en Banyas komen in Israël samen en vormen daar de Jordaan die pas kilometers verder in het Meer uitkomt.
Qua taalgebruik vraag ik mij trouwens af waarom er moet gezegd worden "geleid door de Israëlische Nationale Defensie, de Tsahal" - is het niet duidelijk dat een Israëlische militaire operatie wordt geleid door het Israëlische leger? - "Israël heeft ook toegang tot de Nahr al-Litani, de voornaamste rivier van Libanon."
Dat is helemaal niet waar. Bekijk dat maar eens op een kaart. - "Er bestaan samenwerkingsprojecten tussen Israël en zijn buren om eerlijke toegang en rechtvaardige waterbeheersing te bevorderen."
Dat is niet waar. Er bestaat enkel een vredesakkoord tussen Israël en Jordanië (1994), waarbij ze onderling afspraken maken om water beter te beheren. Met Syrië en Libanon wordt nog niets geregeld, en met de Palestijnen zijn er voorlopig enkel afspraken voor de interimperiode, die nog niets met rechtvaardigheid te maken hebben (wat ook met zoveel woorden gezegd wordt in het interimakkoord van 1995). Trouwens, ook hier weer een vertaalfout: het moet zijn 'waterbeheer' in plaats van 'waterbeheersing'.
